انواع كهكشان ها

منجمان بیشتر كهكشان ها را بر اساس شكل ظاهر مثلاً كهكشان های مارپیچی یا كهكشان های بیضوی دسته بندی می كنند.كهكشان مارپیچی ، شكلی شبیه به یك قرص با یك برآمدگی در مركز دارد.این قرص به یك فرفره با بازوهای مارپیچ درخشان ، كه از برآمدگی مركزی به سمت بیرون مارپیچ شده اند ، شباهت دارد.راه شیری یك كهكشان مارپیچی است.تمام كهكشان های مارپیچی شبیه به فرفره می چرخند ، اما به آهستگی.به عنوان مثال ، راه شیری ، تقریباً هر 250 میلیون سال یك چرخش كامل حول محور خود می زند.

ستارگان جدید اكثراً از گاز و غبار در كهكشان های مارپیچی شكل می گیرند.گروه های كوچكتر ستارگان خوشه های كروی نامیده می شوند.یك خوشه كروی خاص در حدود 1 میلیون ستاره دارد.

خوشه كروی مجموعه ای محكم از ستارگانی است كه توسط نیروی  جاذبه كنار هم نگاه داشته شده اند.این خوشه كروی یكی از متراكم ترین خوشه ها ، از میان 147 خوشه ی شناخته شده در كهكشان راه شیری است.

كهكشان های بیضوی: مركز یك كهكشان بیضوی نسبت به قسمت های بیرونی آن درخشان تر است و هر چه به سمت مناطق بیرونی می رویم روشنایی به تدریج ضعیف تر می شود.تا آنجا كه منجمان تعیین كرده اند ، كهكشان های بیضوی خیلی خیلی آهسته تر از كهكشان های مارپیچی حول محور خود می چرخند.ستارگان در این كهكشان ها در مدارهایی اتفاقی حركت می كنند.كهكشان های بیضوی نسبت به كهكشان های مارپیچی گاز و غبار كمتری دارند و گاز محتوی آنها بسیار گرم و پراكنده است.در نتیجه ستارگان كمتری در آنها شروع به شكل گیری می كنند و یا اصلاً ستاره ای تشكیل نمی شود.

كهكشان های نوع سوم ، كهكشان های نامنظم ، فاقد شكل ساده و منظم هستند.تعدادی از این ها عمدتاً متشكل از ستارگان آبی و ابرهای پف دار گازی هستند كه مقدار كمی غبار دارند.ابرهای ماژلانی ، كهكشان های نامنظمی از این نوع هستند.بقیه عمدتاً از ستارگان جوان و درخشان به همراه گاز و غبار تشكیل شده اند.

یك كهكشان نامنظم.این كهكشان شكل ساده ای مانند یك كهكشان مارپیچ یا بیضوی ندارد.درخشندگی ستارگان زردفام در منظره جلوی عكس ، نمایانگر بخشهایی از راه شیری هستند.

حركت كهكشان ها وابسته به یكدیگر است و گهگاهی 2 كهكشان آنقدر به هم نزدیك می شوند كه نیروی گرانش هر كدام باعث تغییر شكل دیگری می شود.كهكشان ها ممكن است با یكدیگر برخورد (تصادم) كنند.اگر دو كهكشان با سرعت زیاد تصادم كنند ، ممكن است از یكدیگر با تأثیری كم یا بدون تأثیر عبور كنند.ولی هنگامی كه با سرعتی كُند تصادم می كنند ، می تواند موجب ادغام آنها و تشكیل كهكشان یگانه ای شود كه از هر یك از كهكشان های اولیه بزرگتر است.این چنین ادغام هایی می تواند رشته هایی مارپیچ از ستارگان تولید كند كه می توانند بیش از 100000 سال نوری در فضا توسعه یابند.

به عبارت دیگر هنگامی كه یك كهكشان بزرگ با كهكشان كوچكتری تصادم كُند داشته باشد ، كهكشان كوچكتر بلعیده می شود.یعنی اینكه ستارگان كهكشان كوچك به كهكشان بزرگتر تعلق می گیرند و در ساختار كهكشان بزرگتر كمترین تغییر حادث می گردد.به نظر می رسد كهكشان راه شیری در نخستین مراحل بلع ابرهای ماژلانی باشد.

 

منابع:  nasa

          کتاب شناخت گیتی